Tajemnicze Dźwięki to wciągająca, wzruszająca, pełna humoru - i wiedzy - książka o muzyce, dzieciach, potrzebie bliskości i marzeniach, które mogą się spełnić. W każdym z dziesięciu rozdziałów autorka zamieściła opowiadanie, w którym główny bohater zmaga się z ważnymi dla dziecka problemami, a muzyka i konkretny instrument okazują się lekarstwem na samotność, lęk i odrzucenie.

Do każdego z przedstawionych instrumentów dołączonych jest kilka przykładów najpiękniejszych utworów polskich kompozytorów. Kryterium wyboru był gust muzyczny autorki-muzyka, znającego upodobania dzieci, jak również polecenie i konsultacja z wykonawcami grającymi w orkiestrach, zespołach, z solistami i nauczycielami danego instrumentu. Pomysł stworzenia listy utworów polskich kompozytorów zostanie zrealizowany na płycie dołączonej do cz. 2 Błyszczące dźwięki (dopełniające orkiestrę). Pomysł autorki polega na stworzeniu książki, która nie jest podręcznikiem czy encyklopedią instrumentów, ale opowieścią o każdym z nich.

Ważną rolę w książce pełnią ilustracje autorstwa Zuzanny Orlińskiej, odwołujące się do wyobraźni dziecięcej, pełne ciepła i humoru.

 

RECENZJE

Dziś znowu będzie o muzyce, a właściwie o Pani Muzyce, bo po przeczytaniu Tajemniczych dźwięków nabrać można do niej większego szacunku. Ja przez długi czas traktowałam ją po macoszemu. W szkole podstawowej wręcz jej nie znosiłam. Jak się okazało, to nie Muzyka była tego przyczyną, ale osobowości moich nauczycieli. Do dziś pamiętam stres związany z wkuwaniem na pamięć nut, a następnie przysieszone bicie serca, gdy na ocenę trzeba było zagrać na flecie, a palce, jak na złość, nidostatecznie zakrywały dziurki i w rezultacie dźwięk świszczał nieprzyjemnie. Nie byłam odosobniona w tych odczuciach, bo cała klasa drżała na myśl o panu Flecie, nauczycielu, który za pomocą komend próbował nas zapoznać z Muzyką, która chyba sama nie bardzo za nim przepadała. Potem był inny pan od muzyki i kartkówki ze znajomości słów piosenek... Z długiego okresu edukacji muzycznej w mojej pamięci pozostają miłe wspomnienia związane z Bajnutkiem, czyli grupą zapaleńców, która jeździła po szkołach z muzycznymi prezentacjami i koncertami.

Anna Czerwińska-Rydel kolejny raz zaprasza młodych czytelników do spotkania z Muzyką, a dokładniej - z dźwiękiem i instrumentami. W porównaniu z moimi lekcjami muzyki, te spotkania to wręcz randki, rendez-vous z kimś Wyjątkowym. Przechodząc z rozdziału do rozdziału, poznajemy kolejno instrumenty i charakterystyczne dla nich dźwięki. Nie są to jednak podręcznikowe kondensaty. Autorka napisała dziesięć opowiadań, w których naczelne miejsce zajmują skrzypce, altówka, wiolonczela, kontrabas, gitara, harfa, fortepian, akordeon i organy. Jest też opowiadanie o śpiewaczce operowej i możliwościach naszego głosu. Instrumenty są tu opisane z wielką pasją, a opowiadania odkrywają sytuacje, gdy instrument jest źródłem radości czy lekiem na samotność.

Ujęło mnie, na przykład, opowiadanie o Łukaszu, który miał wielkie kompleksy, bo koledzy śmiali się z jego mamy, że ubiera się jak facet. Ich udział w koncercie, na którym mama Łukasza, w pięknej kwiecistej sukni, zagrała solo na kontrabasie, calkowicie wyprowadził ich z błędu. Chłopcy z zapartym tchem słuchali wspaniałej gry jego mamy, która z prawdziwą krzepą szarpała struny olbrzymiego instrumentu.

Autorka chce wskazać dzieciom zróżnicowanie instrumentów. W opisach ożywia je, nazywa ich poszczególne elementy, pokazuje duszę. Duszę - nie w typowym rozumieniu, ale jako część instrumentu smyczkowego - patyczek łączący górną i dolną płytę pudła rezonansowego, przenoszący drgania.

Kreśląc osobowości instrumentów, wyłania ich naczelne cechy: Altówka - "Chociaż jest najskromniejszym ze wszystkich instrumentów smyczkowych, ma przepiękny, matowy, aksamitny dźwięk, który porównać można do ciepłego wieczoru wśród kwitnących pól." Wiolonczela - "(...) może być poważna, a nawet smutna, ale równie dobrze potrafi rozśmieszyć i zabawić." Kontrabas - "(...) w orkiestrze stanowi fundament na którym wznosi się muzyczna budowla". Akordeon - "(...) jest takim instrumentem, który "oddycha" w trakcie grania."

Po każdym opowiadaniu następuje ciekawie skonstruowany rys historyczny instrumentu, opis budowy i charakterystyczne cechy. Są też obrazki i przykłady utworów do wysłuchania. Zróżnicowanie czcionki bardzo porządkuje układ książki, a ilustracje ubarwiają tekst. Według mnie jest to świetna książka do zapoznawania się z instrumentem. Marzeniem byłoby korzystanie z niej na lekcjach muzyki. Na pewno dzieciaki z większym zainteresowaniem podchodziłyby do tego przedmiotu. Wszak każde urozmaicenie działa mobilizująco. Do dziś pamiętam jedną z nielicznych lekcji muzyki, gdy z płyty słuchaliśmy utworów fortepianowych, m.in. "Taniec kurcząt w skorupkach" Modesta Musorgskiego. Tę skoczną miniaturę muzyczną polecam na dzisiejszy dzień. Z sentymentu. A do Tajemniczych dźwięków zajrzyjcie koniecznie! Książkę można zamówić na stronie Wydawnictwa Akapit Press.

slowemlukrowane.blogspot.com

 

Któż z nas nie zna pięknych aforyzmów: "Muzyka łagodzi obyczaje", "Muzyka budzi w sercu pragnienie dobrych czynów" czy "Muzyka to odzwierciedlenie głębi duszy". Jako dziedzina sztuk pięknych wpływająca na psychikę człowieka przez dźwięki, bezsprzecznie kojarzy się z harmonią, delikatnością, subtelnością i wyczuciem. Anna Czerwińska-Rydel w ciekawy sposób przekazuje dzieciom najważniejsze informacje dotyczące instrumentów muzycznych.

Każdy rozdział został poświęcony jednemu z nich. Autorka rozpoczyna od instrumentu naturalnego (najbardziej skomplikowanego i złożonego), jakim jest głos ludzki. Opisuje jego barwy i wysokość brzmienia, pochwala śpiew dla przyjemności. Apeluje o otoczenie troską aparatu głosowego, podając najczęstsze powody jego uszkodzenia. Wśród omówionych instrumentów znalazły się również: szlachetne skrzypce, magiczna altówka, królewska wiolonczela, okazały kontrabas, towarzyska gitara, niebiańska harfa, niezwykły fortepian, radosny akordeon oraz anielskie organy.

Dokładne opisy poszczególnych instrumentów muzycznych (pochodzenie, wygląd, budowa, technika gry, rodzaj wykonywanej muzyki) poprzedzone są wzruszającymi opowiadaniami o dzieciach i z ich udziałem. Będące treścią opowiadań sytuacje rodzinne, konflikty między rówieśnikami oraz koleżeńskie przygody do złudzenia przypominają te, z jakimi dziecko spotyka się w codziennym życiu.

W książce znalazły się materiały dodatkowe: tytuły wybranych pieśni, utworów na skrzypce, altówkę, wiolonczelę, kontrabas, gitarę, harfę, fortepian, akordeon i organy. Nie sposób pominąć nazwisk najsławniejszych polskich kompozytorów: Fryderyka Chopina, Stanisława Moniuszki, Karola Szymanowskiego, Witolda Lutosławskiego, Ignacego Paderewskiego, Henryka Wieniawskiego i Jerzego Bauera. Wszystko to czytelnik znajdzie w wydanej przez oficynę Akapit Press książce "Tajemnicze dźwięki", która nie tylko bawi, ale przede wszystkim - uczy.

Kolorowe ilustracje autorstwa Zuzanny Orlińskiej przyciągają wzrok młodego czytelnika, natomiast czarno-białe szkice przedstawiające omawiany instrument w całości oraz rozłożony na części, ułatwiają zrozumienie i zapamiętanie przekazywanych treści. Zarówno opowiadanie, jak i część schematyczna związana z poszczególnymi instrumentami ma na celu zachęcenie czytelnika do wsłuchiwania się w muzykę kojącą skołatane nerwy, łagodzącą silne przeżycia, pomagającą odreagować trudne chwile.

Książka przeznaczona jest dla dzieci młodszych i starszych, rodziców oraz wychowawców. W żadnym wieku nie jest za późno na korzystanie ze słyszanych dźwięków w sposób odpowiedni do sytuacji i nastroju.

granice.pl

wydawnictwo Akapit press

data wydania 2009

oprawa twarda

liczba stron 104